| ![](/images/1pixel.gif) |
Oud-ambassadeur roept op tot sancties Adri Nieuwhof - 01.11.2006 15:06
Enige weken geleden hoorde ik oud-ambassadeur Jan Wijenberg spreken over hoe de internationale gemeenschap haar betrokkenheid bij de voortdurende schendingen van het internationale recht en mensenrechten van het Israëlische regime kon verbreken. Wijenberg werkte meer dan tien jaar als ambassadeur in Jemen, Tanzania en Saoedi Arabië. Oud-ambassadeur roept op tot sancties Adri Nieuwhof Enige weken geleden hoorde ik oud-ambassadeur Jan Wijenberg spreken over hoe de internationale gemeenschap haar betrokkenheid bij de voortdurende schendingen van het internationale recht en mensenrechten van het Israëlische regime kon verbreken. Wijenberg werkte meer dan tien jaar als ambassadeur in Jemen, Tanzania en Saoedi Arabië. Regelmatig wijst hij Nederlandse ministers en politici erop dat zij Israël aan naleving van het internationaal recht moeten houden. In dit artikel wordt ingegaan op de visie van Wijenberg. Israël is het probleem Men spreekt over het conflict in het Midden-Oosten tussen de Palestijnen en Israël, maar als we de situatie nader beschouwen dan komt een ander beeld naar voren. De media in Israël bieden een platform voor ongestrafte, krankzinnig oproepen tot het vermoorden van mensen en een natie. Zo spreekt professor Arnon Sofer bijvoorbeeld over de Palestijnen die in de afgegrendelde Gaza strook leven als volgt, “...deze mensen zullen nog groter beesten worden dan zij vandaag al zijn daarin gesteund door een krankzinnige fundamentalistische Islam... Dus als we willen blijven leven dan moeten we doden, en doden en doden. De hele dag, elke dag. Als we niet doden dan zullen we niet meer bestaan.....” 1 In 2005 vertelde Ehud Barak voor de Nederlandse televisie2 dat hij persoonlijk dertien onschuldige burgers had vermoord in een geheime, illegale wraakoefening tegen de Palestijnse gijzelnemers van de Olympische winterspelen in München in actie kwamen. Volgens Barak maakte Israël de wereld zo duidelijk dat het niet met zich laat sollen. Barak was en is niet vervolgd voor moord met voorbedachten rade en kon zelfs premier van Israël worden. Onder de kolonisten in de Palestijnse bezette gebieden bevinden zich opportunistische en gewelddadige Israëliërs die Oost-Jeruzalem, de Gaza strook en de Westelijke Jordaanoever willen bezetten. De Palestijnen moeten met behulp van alle mogelijke middelen uit deze gebieden worden verdreven, waarbij moord niet uit de weg wordt gegaan. De Israëlische regering geeft volledige steun aan kolonisten als zij Palestijns bezit in beslag nemen en hun gewelddadigheid uitleven op de Palestijnen. De annexatie van Oost-Jeruzalem onder burgemeester Ehud Olmert van West-Jeruzalem kan onder de Vierde Conventie van Genève als een oorlogsmisdaad worden aangemerkt. Bij de laatste verkiezingen won Olmert's Kadima partij en is hij nu premier van Israël. Israël's beleid wordt ingegeven door het Zionistische ideaal van de stichting van een Joodse staat, die ook de Palestijnse gebieden omvat. Israël richt zich op het systematisch vernietigen van de identiteit van het Palestijnse volk. Het zogenaamde “conflict in het Midden-Oosten”tussen Palestijnen en Israël bestaat niet. Zionistisch Israël is het probleem. Schurkenstaat Israël is de enig overgebleven koloniale macht in de wereld en saboteert elke internationale inspanning om een einde te maken aan de bezetting. In de hoedanigheid van bezettende macht schendt Israël tal van verplichtingen die voortvloeien uit resoluties van de Veiligheidsraad en de Conventies van Genève. Daarnaast schendt het de bepalingen van Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. De Verenigde Staten hanteren een doctrine op basis waarvan de Amerikaanse overheid bepaalde landen als “schurkenstaat” aanwijst. Deze landen beschikken illegaal over massavernietigingswapens, onderdrukken grote delen van de bevolking, martelen en houden mensen op grote schaal in gevangen en vermoorden mensen buiten de landsgrenzen. Israël heeft als strategie richting de Palestijnen om hun land en water af te pakken, hun infrastructuur te vernielen (onderwijs en gezondheidszorg inbegrepen), personen buiten de landsgrenzen te executeren, te martelen, collectief te straffen en duizenden mensen zonder aanklacht of eerlijk proces jarenlang gevangen te houden. Op basis van de definitie van de Verenigde Staten is Israël al sinds haar oprichting een monumentale schurkenstaat en een zeer actief lid van de as van het kwaad. Brief aan Nederlandse ministers In februari 2006 ontvingen de ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven en Nicolaï van respectievelijk Buitenlandse Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en Europese Zaken, een brief van Wijenberg, waarin hij hen herinnerde aan artikel 90 van de Grondwet waarin is vastgelegd dat de regering de ontwikkeling van de internationale rechtsorde stimuleert. Tal van Nederlandse regeringen hebben dit artikel geschonden als het om het Midden-Oosten gaat. Met verwijzing naar het advies dat het Internationaal Gerechtshof op 9 juli 2004 uitbracht roept Wijenberg de Nederlandse ministers op om de wereld te tonen dat het hen ernst is met internationaal recht, rechtvaardigheid en democratie. Hij stuurde een afschrift naar premier Balkenende en ministervan Justitie Donner. Naar zijn mening hebben de Verenigde Staten en de Europese Unie – Nederland incluis – te lang Israël's gebrek aan respect voor het internationaal recht gedoogd. Het ministerie van Buitenlandse Zaken antwoordde dat de Nederlandse regering actief betrokken is in een voortdurende dialoog met Israël. Wijenberg heeft zijn vragen bij deze aanpak. “Sinds wanneer vragen wij notoire schenders van het internationaal recht beleefd te stoppen met het dagelijks terroriseren van Palestijnse burgers, met liquidaties op klaarlichte dag en met diefstal van eigendommen, huizen, land en water? Waarom worden niet de zwaarste vreedzame middelen ingezet om dit te bestrijden?” Roep om sancties Volgens Wijenberg zijn de Europese Unie en Nederland een instrument geworden in het buitenlands beleid van Israël, doordat zij de eigen kernwaarden en het respect voor het internationaal recht en mensenrechten daarbij verwaarlozen. Europa kan een sleutelrol spelen bij het bereiken van duurzame vrede voor Israël en haar buren. Als Israël weigert respect te tonen voor het internationaal recht dan zouden zware sancties tegen Israël moet worden ingesteld. Dit artikel verscheen in juni 2006 op www.electronicintifada.net Eindnoten [1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 mei 2004) [2] NOVA (15 December 2005) |
Lees meer over: vrijheid, repressie & mensenrechten | aanvullingen | Zolang Ben Bot minister is | John Veldhuis - 01.11.2006 17:01
of andere mensen (die openbare functies bekleden) die elke vorm van druk op Israel door middel van sancties, boycotts of andere niet-gewelddadige actie de kop indrukken, is Nederland, en zijn wij Nederlanders, medeplichtig aan de Israelische misdaden tegen Palestijnen, tegen Joden, en tegen de mensheid in het algemeen.
| |
aanvullingen | |