| ![](/images/1pixel.gif) |
Marokko nog altijd even grimmig Dihya Kahina - 03.08.2009 22:25
Marokkaanse migrant is ook na tien jaar Mohamed VI een melkkoe uit de bio-industrie Marokkaanse migrant is ook na tien jaar Mohamed VI een melkkoe uit de bio-industrie Na een reis van bijna 3000 kilometer kom je met een veerboot aan in een idyllische havenstad die zijn oorsprong kent in de Spaanse bezettingsperiode. Alhoceima is een baai omringd door zee en bergen. Bij aankomst ziet alles er vertrouwd uit: de bergen nog even ruig en de kleine vissersboten nog even kleurrijk. Wat we aanschouwen aan natuurlijk schoon is een doekje voor het bloeden. Alle democratische harten bloeden als je je ogen werpt op de wijze waarop de thuiskomer bejegend wordt door Marokkaanse politie in de boot. Vanaf Almeria tot Alhoceima, wat zo’n acht uur varen is, heeft men uren in de rij moeten staan om een stempel in het paspoort te krijgen. Maar één politieman op meer dan 1000 reizigers. Omdat Marokkanen in boten geen rijen kunnen maken, heeft men slapend op de grond van de boot naar de politie zitten kijken. Waarom Marokko maar één man afstuurt op 1000 reizigers, is een raadsel. Ligt het aan bezuinigingen op het politieapparaat? Nee, want bij aankomst in de stad zien we na 500 meter een nestje politiemannen die je controleren en je dringend verzoeken om ze met 20 km per uur te passeren. Een kort ritje door de stad leert ons dat Marokko een politiestaat is. De politie kan je zonder enige aanleiding aanhouden en je verzoeken om alle denkbare documenten te tonen. Als een kudde hebben de jonge mannen met kleurrijke paspoorten de stempelbalie tot een Amrabed gemaakt. De horde stempelaars bestond dan ook alleen uit mannen. Net als in de oorlog bevinden de kinderen, ouderen en vrouwen zich in de loungeruimte van de boot van een Duitse fabrikant. Omdat de boot maar een beperkt aantal cabines bevat, blijft het gros aan Marokkaanse Europeanen in de whiskybar of in een andere setting die van oorsprong bedoeld is voor een kort verblijf. De reizigers van nu bestelden geen Johnny Walker of andere drankjes. Ze sliepen verspreid over de boot: voor het toilet, op de stoelen, naast de koffie-corner. De mensen hadden duizenden kilometers afgelegd door Europa op weg naar Marokko om hun familie te zien. Het is treurig om te zien hoe kuise moeders met hun kinderen als openende vijgen op de grond liggen van dit ooit zo chique cruiseship. Mensen liggen muisstil, alsof ze getroffen zijn door een orkaan, blij hun hoofd op een stuk grond te kunnen leggen. Onbegrijpelijk dat mensen die zoveel goeds voor Marokko opbrengen op een zo schandalige wijze worden behandeld. Naast de duizend passagiers stonden ook 300 blinkende auto's in de boot. Met wat navraag kom je te weten dat elke reiziger minimaal 3000 Euro te besteden heeft in de vier weken die zij in Marokko doorbrengen. Ze brengen niet alleen geld mee voor de middenstand, ze hebben ook een berg cadeautjes meegenomen voor de familie, buren en vrienden. Vooral de migrantenvrouwen zijn een sterk onderdeel van de ontwikkelingshulp, maar in Marokko worden ze nog steeds behandeld als minderwaardig aan de mannen. Middelen en investeringsvermogen zijn voor Marokko blijkbaar niet voldoende om als volwaardig burger te worden behandeld. De vrouwen weten ook dat zij en hun mannen en kinderen gezamenlijk een van de grootste inkomstenbron zijn van Marokko. Een oudere reizigster gaf aan dat het besluit om al dan niet terug te keren naar Marokko nu ze 65 is geworden haar zwaar valt.. Op de vraag waarom ze twijfelde gaf ze een verrassend antwoord. Marokko is volgens haar een land waar geen recht van toepassing is: “Stel ik word ziek en ik moet naar een ziekenhuis waar mensen stikken in hun eigen uitwerpselen. Of mijn mannetje krijgt de kriebels en hij wil met een jonge meid trouwen. Bij wie moet ik mijn beklag doen? Hier is geen maatschappelijk werk of een instantie die mij kan helpen. Ook spreek ik het Arabisch niet. Dus bij een officiële instantie zal ik niet verder komen dan de portier. Ook weet ik niet wanneer ik wel of juist niet steekpenningen moet betalen.” Misschien kan Marokko een cursus of een voorlichtingssessie voor haar bejaarde remigranten organiseren. Hoe kan ik participeren in een corrupt overheidssysteem en hoe schat ik situaties in? Genoeg lieden die vorm en inhoud kunnen geven aan een dergelijke cursus. Een land dat niet humaan weet om te gaan met haar daadkrachtigen, haar jonge mannen in zeeën laat verzuipen en bootvluchtelingen van ze maakt, haar afgestudeerden veroordeeld tot stoelzitten in cafés en haar kritische media wegbeboet, is een verzameling slachtoffers bij elkaar gehouden door inkomsten van migranten die uitgezonden zijn door een malafide uitzendbureau onder beheer van de Marokkaanse koning en in samenwerking met Europese koppelbazen. De Marokkaanse elite is noch bereid om te delen noch om ruimte te geven aan een middenklasse: rechten moeten privileges blijven. De verdelers van de privileges zijn in staat om alles in te zetten ten behoeve van het behoud van het huidige maatschappelijke, politieke en economische stelsel in Marokko. Tien jaar koning Mohamed VI. In een democratie zou men roepen: tijd voor een nieuwe regering. |
Read more about: vrijheid, repressie & mensenrechten | supplements | |